Miscellaneous

Publications

Letter to a Dutch author

Powellstreet Blues

Two letters to a secret agent

Bouillabaisse

Nieuwjaars groet aan de lezer
December 27th,2011

Waarde lezer Op zo kort mogelijke termijn zal ik - afhankelijk van de respons- werken aan het op de markt brengen van een eerste druk van ...

Read More

 

Two letters to a secret agent

Aan Sebes & van Gelderen
Kerkstraat 301
 1017 GZ Amsterdam
Pays-Bas
16 Maart 2004

Geachte heer Sebes,
   
In 1992 zijn van de satirische roman  Bouillabaisse (1989)* twee hoofdstukken voorgepubliceerd in Maatstaf : De Zweep van Nietzsche (inleiding) en De Nederlandse Literatuur als vacuum (hoofdst.2). In SIC nr 2 1992 werden twee langere hoofdstukken van dezelfde roman afgedrukt :3. Het Oor van Dionysios en 5.Operatie Hannibal. Het laatste voert de als wilde olifant gereincarneerde en zich als altijd misdragende W.F.Hermans via de World Trade Towers naar Alfred Knopf. Deze twee bijdragen werden destijds  geciteerd en besproken in NRC Handelsblad en Vrij Nederland door resp. Margot  Engelen en Jessica Durlacher.

Als bijlage bij deze brief gaat de Maatstaf-bijdage. Deze vier pagina's, 57t/m 60, geven een snelle indruk van de roman en zijn themaas: deel 1. Het Dameoffer /deel 2.De Redactielokalen  Wereldtijdschrift. De roman -waarin geen mus van het dak valt zonder speciale bedoeling- bestaat uit 25 hoofdstukken waarvan er diverse als essays kunnen worden gelezen, omdat ze  een duidelijk afgebakend onderwerp hebben.
Het lijkt me zinvol er nog een aantal voor te publiceren in dag-en weekbladen.

Als u belangstelling heeft voor o.a. dit project** hoor ik dat graag zo snel mogelijk in verband met inmiddels geplande reizen.

Met vriendelijke groet,

Kees P.Wielemaker


*Volgens de bijdrage in Vrij Nederland, door Joris van Casteren, van 31 Januari 2004 zou het gaan om een “polemische roman die  nu al twintig jaar van  naam wisselt maar nu Bouillabaisse heet”
 

** In Maatstaf 3 van 1989 heb ik 25 paginaas: Dagboek van een Nomade, voorgepubliceerd en in SIC nr 4 van 1986,  De Lange Mars van Camiel Planckaert. Deze twee novellen (twee maal 25 paginaas) zijn klaar voor publicatie.


Beste Wichert Hoekert,

In verband met een reis naar Sicilie-- waar ik o.a.het beroemde Oor van Dionisius(1) inspecteerde--las ik pas op 7April de e-mail met vragen.

Bouillabaisse-een tijdloze en daarom actuele roman- is in 1989(2) geschreven en meteen aangeboden bij Veen-i.c Dick Gubbels- die het weigerde uit te geven . Alleen om puur uitgeverspolitieke overwegingen-afgezien van andere valide dito,zoals angst voor schandaal- was dit begrijpelijk. Zoals te lezen is, in hoofdstuk 2 in de Maatstaf-bijdrage, twijfelt de ik-verteller daar al aan het verstand van Reve, de grote vriend van uitgever Bert Groot, die talloze boeken van hem uitgaf en/of heruitgaf . Dit leidde overigens niet tot een breuk met Veen. In 1990 ben ik an Powellstreetblues begonnen, dat in '91 bij hen uitkwam.

Terugkomend van een jarenlang verblijf in het buitenland komt de Eenogige- ik-verteller--in Bouillabaisse--terug in de Delta waar de Volksschrijver voorstelt Zwarten op de Boot te zetten en waar Hermans de filosoof Nietzsche nog steeds te lijf gaat met beschuldigingen die al veertig jaar daarvoor overtuigend waren weerlegd door de voor de Nazies naar Amerika gevluchte Duitse, half-Joodse filosoof & Nietzsche vertaler Walter Kaufmann. De tijd had in de Delta weer even stil gestaan.

Omdat Hermans terecht bekend stond als een Erudiete, Wraakzuchtige Polemist & Sadist, was er in Nederland geen filosoof of auteur die Bill nog tijdens zijn leven frontaal aan durfde vallen op zijn onbegrip voor Nietzsche. Ze waren bang om levend te worden gevild en in zout gewenteld. Een frontale aanval op Hermans tijdens zijn actieve leven was een gevaarlijke tak van topsport waarvoor men geen verzekering kon afsluiten. Zoiets als het beklimmen van een Categorie 5 -Berg zonder voorklimmer. Een Eenzaam Avontuur dus.

Ook Singel 262-Maatstaf had kennelijk niemand in huis die bereid was om Wim op de hoorns te nemen --zoals de verteller dat de Afrikaanse buffels met leeuwen heeft zien doen --nadat Bill in een van zijn 'Essees' de spot had gedreven met een Singel 262 boek van Nietzsche in de schitterende Prive Domein serie. Daarom kwam de Maatstafbijdrage in 1992 net op tijd.

Het polemische en/of satirische essay in de Delta bij voorkeur gericht tegen iemand die vanwege zijn funktie Waardig moet Zwijgen.Bouillabaisse breekt met die traditie.

De roman -in -zijn-geheel is nooit ergens anders aangeboden. Wel heb ik deel 2 Het Dameoffer naar van Oorschot de Jongere gestuurd(1989), omdat de Oude Geert--die zowel Hermans als Reve uitgaf toen niemand anders dat aandurfde-- aan een van de redacteuren van SIC gezeg had: 'die man hoort in mijn fonds' ,nadat hij een voorpublicatie van de novelle De Lange Mars van Camiel Planckaert in SIC(3) had gelezen en verliefd was geworden op het vrouwelijke roman- personage.

Toen Hermans nog leefde, regelmatig publiceerde en Bereid en in Staat was om krachtig terug te slaan ,heb ik in de zomer van 1992 vier hoofdstukken van het voornamelijk aan Hermans gewijde Dameoffer,ongeveer 15 paginaas, voorgepubliceerd in Maatstaf en SIC. Omdat die uitvoerig besproken en/of geciteerd werden in NRC-Handelsblad en VN was Schrijvend Nederland en dus ook WFH, via zijn vele in Nederland wonende Fans en Anderhalve Vriend op de hoogte van de Ernstige Beschuldigingen, Spot & Satire ten koste van zijn Persoon & Reputatie. Hij kon dus niet zeggen: 'Wir haben es nicht gewusst'.

De toenmalige bespreking van het literaire tijdschrift SIC( 1992-nr2) door Margot van Engelen in NRC- Handelsblad gaat voornamelijk over de Wielemaker vs Hermans polemiek en is een verkapte uitnodiging aan 'Bill' om terug te slaan en te demonstreren dat hij de sterkste is. Maar de ' Papieren Tijger' vond het raadzaam om te zwijgen, mogelijk omdat hij inzag dat de eenogige-ik-verteller net als de door Kerk van Rome geroosterde Giordano Bruno voor Niets Terugdeinst en geen Talent heeft om Waardig te Zwijgen. De verteller spot regelmatig met de Goede Nederlandse Smaak en
Vaderlandse Strafwetten. De roman zal vermoedelijk Schandaal Verwekken en de neiging om hem op de Index te plaatsen zal overheersen.

Kort na het schrijven van de roman ben ik weer naar het buitenland--Ierland & Japan--vertrokken. Tijdens een recent bezoek aan de Delta, waar de roman op de plank lag, ontdekte ik dat Bouillabaisse goed in elkaar zit. En net als Powellstreet Blues 'krachtig maar niet makkelijk' is(4)en daarom uitgegeven moet worden.

Met vriendelijke groet,

Kees Wielemaker

1.Speelt zowel een rol in het werk van Hermans als in Bouillabaisse.
2.Volgens de VN bijdrage van 31 Januari 2003 zou het gaan om: ' een polemische roman,
die nu al twintig jaar van naam wisselt maar nu Bouillabaisse heet'.
3. SIC Winter 1986 jaargang 1 nummer 4
4.De formulering, in een brief uit omstreeks 1993, is van Geerten Meijsing naar
aanleiding van zijn herlezing van PB.




Eerder gepubliceerd:

1. Voor de helft een schedel-ps Julien Pirana Arbeiderspers 1978  Roman
2. Het Linkerpad van de Boeddha 1982  Brief- Novelle ,Zeeuws Kunstenaars Centrum
3. Winter in Foudgum-Veen,1984   Verhalen (vertaald uit het Engels)
4. Afrika Dagboek-Veen, 1978
5. Powellstreetblues-Veen,1991 Roman(vertaald in het Engels)

Voorpublicaties zijn eerder verschenen in: Maatstaf (ong.10); Nieuw Vlaams Tijdschrift;   SIC; Kruispunt.

Voor de helft een schedel

Het linker pad van de Boeddha

                              

Winter in Foudgum

Afrika dagboek

Powellstreet Blues