Miscellaneous

Publications

Letter to a Dutch author

Powellstreet Blues

Two letters to a secret agent

Bouillabaisse

Nieuwjaars groet aan de lezer
December 27th,2011

Waarde lezer Op zo kort mogelijke termijn zal ik - afhankelijk van de respons- werken aan het op de markt brengen van een eerste druk van ...

Read More

Bouillabaisse

HOODSTUK 1 uit DE STEEN VAN ROSETTE (BOULLABAISSE deel 1)

EEUWIG DUREND ONTBIJT IN ONOPGEMAAKT BED

Als iemand van de bank, Tazelaar bijvoorbeeld, mij had opgebeld en gezegd had: Nou moet jij eens goed naar mij luisteren, Planckaert. Wij werken al jaren met de zorgvuldige methode, die bevalt ons prima. Wel wordt er al jaren op gekankerd, maar daar hebben we wat op gevonden. We hebben gevraagd om een Onafhankelijke Beroepscommissie, die we kregen.
De Commissie eet uit onze hand Planckaert. Wij hebben geen last van de Commissie, ook niet van de Kamer. Als wij de Cultuurminister in de Kamer laten vertellen dat onze methode zorgvuldig is, knikt de Kamer Planckaert. Toen het kankeren doorging vroegen wij om wetenschappelijk onderzoek. De Jonge Onderzoekers doen het werk, maar ik begeleid dit onderzoek, begrijp je dat? Ik heb in mijn Dialectische Beschouwingen immers geschreven:
 “Zelden bewijzen cijfers iets anders dan wat men bewezen wil zien”
Juist daarom heeft de Bank mij aangesteld als Hoofdbegeleider van de Voortgangscommissie van de Bank-voor-door-de-Staat-ter-beschikking-gestelde-schrijftijd Planckaert .Ik kan dit onderzoek dus versnellen of vertragen. En ik zal het zeker niet versnellen. Waarom zou ik Planckaert? Wij, onze Bank, kunnen ongestoord de zorgvuldige methode blijven hanteren zolang het onderzoek duurt. Uitsluitend op die conditie--want het is een conditie vergis je niet-- werken wij mee aan dit onderzoek. Jij zegt dat een onderzoek naar de verdeling van drie miljoen gulden onder 300 schrijvers & dichters betrekkelijk eenvoudig is voor een assistent -accountant van Schoenaerts & Hakkelbeeke.
Maar ik ben niet alleen hoofdbegeleider Planckaert, maar wat veel belangrijker is, Meester van de Rituelen . Ik zal zorgen dat dit onderzoek twee jaar duurt. Een jaar langer dan is toegezegd door de Cultuurminister tevens jurist, die minstens zo gebaat is bij uitstel als wij. Verkijk je vooral niet op onze geschreven regels Planckaert. De Zorgvuldige Methode staat niet op papier. Vrijwel niemand kent die, de minister weet ervan, de Kamer-een door en door Nederlandse Kamer- stelt er geen indringende vragen over en de auteurs durven er in het openbaar niet over te spreken. De Jonge Onderzoekers hebben toegezegd er over te zwijgen. En ook jij zult erover zwijgen, tenzij ook jij het risico wilt lopen dat we onze huisfilosoof en kennistheoreticus Orakel-Klaas op je afsturen die je in de Kunstbijlage van De Liberaal voor querulant uitmaakt na je te hebben afgerost met zijn peniskoker die is ingesmeerd met varkensvet. Wij maken de dienst uit Planckaert. Met recht hebben wij niets te maken. Wij staan boven de Wet. Met logica nog minder. Karl Popper? Ik heb nooit van Popper gehoord, wil niet van hem horen, ik ben niet voor niets dialecticus. Maar als jij, zoals je zegt, pro-Popper bent ben ik anti-Popper, wat dat ook wezen mag. Wij, de Bank, staan boven de logica, het recht en de wetenschap Planckaert. De Zorgvuldige Methode, is bestand tegen dit komische drietal waarvan we twintig jaar lang niets te vrezen hadden. Zoals we ook van jou niets te vrezen hebben. Wie denk je dat je bent? Volgens mij ken je Plaats in de Subsidie Regeling niet. Die stoelt op de waterdichte methode die al 2500 jaar geleden door Aristoteles beschreven is in Politeia en die Orakel Klaas voor ons heeft vertaald. Alleen als jij daar over zwijgt, mag je op nader te bepalen tijdstip lid worden van de Bank. Misschien maken we jou zelfs Kwaliteits-Commissaris, keurmeester van gedichten. Belast met het stof afnemen van beroepsdichter Meijer zijn hemelbed, dat de Bank voor hem vrijhoudt in Hotel Krasnapolsky, zodat hij gedichten keurend en kwarkpunten van Kwekkeboom verorberend een vervolg kan schrijven op Een Eeuwig Durend Ontbijt in een Onopgemaakt Bed, de meest ontroerende dichtregel uit de door de Staat der Nederlanden gesubsidieerd gedicht en een ludieke bestemming voor de  afgeroomde overwinsten uit de Groningse gasbel Planckaert.
 “Ik ben nu vijftien jaar beroepsschrijver en ik heb nog nooit een visie gehad”, zeg ik in mijn Dialectische Beschouwingen.
 “Er bestaan geen samenhangen”, zeg ik als beroepsschrijver en het is een belachelijke fictie dat de beroepsschrijver als geen ander samenhangen zou zien. En als jij toch meent dat er een samenhang is tussen mijn voorzitterschap van de voortgangscommissie bij het onderzoek naar de praktijken van de Bank- voor -door- de –Staat- ter- beschikking- gestelde- schrijftijd en mijn inkomsten uit de Bank is dat dus ook een fictie. De aanwijzingen dat je niet alleen assistent-accountant bij Schoenaarts & Hakkelbeeke maar ook querulant bent stapelen zich op Planckaert. De Jonge Onderzoekers, ik sta er borg voor, zullen zwijgen over onze zorgvuldige methode. En jij zwijgt ook. Anders zullen we de Cultuur Minister vragen je het zwijgen op te leggen. Je paspoort doen innemen, zodat je de Delta niet meer in kunt of uit en je laten schaduwen door de BVD. Jij hebt niet alleen anders dan ik je opleiding afgemaakt, jij hebt ook de energie en het talent om de kost te verdienen bij Schoenaerts & Hakkelbeeke. “Waarom zou juist de schrijver een originele geest moeten zijn”, zeg ik in mijn Dialectische Beschouwingen. Deze dingen kunnen onder ons blijven. En als ze onder ons blijven zal de Bank, dat niet onbeloond laten. Zoals ook de Cultuurminister het niet onbeloond laat dat ik geen visie heb, geen samenhangen zie en niets moet hebben van denkresultaten. Drie kenmerken van de literatuur die de Bank wenst te subsidiëren zolang ik kwaliteits- commissaris was, ben en zal zijn Planckaert. Wat jij schrijft in je vrije tijd is antiliteratuur.
     Als Tazelaar of iemand anders van de Bank mij had opgebeld was er misschien te praten geweest, maar omdat de Bank zijn methode een zorgvuldige methode bleef noemen, soms ook de genuanceerde benadering of flexibele norm was ik genoodzaakt een onderzoek in te stellen, zoals we dat dagelijks doen bij Schoenaerts & Hakkelbeeke.
 


BOUILLABAISSE DEEL III

HOOFSTUK 6. OPERATIE HANNIBAL

Die affaire met Cees Budding Wim daar moet ik jou nog eens een vraag over stellen, in een interview met Ischa Meyer roep jij plotseling uit: “goed dat je daar naar vraagt, niemand vraagt hier ooit iets” het is me ontschoten waarnaar hij vroeg en het is minder belangrijk, maar jij roept dat uit, daarom stel ik jou af en toe ook eens een vraag en die luidt: Beschikte Cees Budding over jouw “reglement”? Had je dat gepubliceerd of gedeponeerd bij de Kamer van Koophandel als onderdeel van de Statuten van Hermans Vuilspuitbedrijf BV. Of had je het bij Cees in de brievenbus gestopt of vond je dat hij na vijfendertig jaar van jouw terreur, die niet onderdeed voor die van Sulla aan wiens terreur Julius Caesar maar net ontsnapte, dat Cees weten kon dat jij uitsluitend mensen aanvalt die jou niet kunnen vermorzelen omdat ze zwakker zijn dan jij of professor en zich daarom waardig moeten gedragen, terwijl je om jouw effectief te bestrijden bereid en in staat moet zijn Nergens voor Terug te Deinzen. Ik zeg niet dat Buddingh zijn dagboek, dat jij aanviel, goed was, maar dat waren honderden andere boeken in de Delta evenmin. Het is denkbaar, zoals God denkbaar is, dat jij met Buddingh een rekening te vereffenen had, maar dan nog bleef hij voor jou een te zwakke tegenstander, gespeend van jouw kwaadaardigheid en wraakzucht. Je deed mij denken aan een wolf die als volksvermaak een eend verslond met veren en al. Iedereen zei toen: Wim is slecht, wat jou niets kan schelen, want je hebt daar nooit een geheim van gemaakt, jouw slechtheid is in de terminologie van Wauwelaar een van je voornaamste productiemiddelen. Ik vroeg mij iets heel anders af n.l.: zit Wim wel goed in zijn vel, est qu’il se sent bien dans sa peau. Niet alleen had ik zulk gedrag bij alle mij bekende in het wild levende dieren nooit waargenomen, ook bij mijzelf had ik dit nooit waargenomen. Ik had altijd mijn territorium weten te vergroten door mijn tegenstanders met woorden te bestrijden of als dat beslist niet werkte ze fysiek aan te vallen in korte hevige gevechten die ik zelden verloor, de anderen wisten daarom altijd precies dat mijn bewondering voor veel verschijnselen onder de zon zeer groot is maar grenzen kent. Ik denk dat ik mij daarom op mijn gemak voel als ik overdag of ’s avonds in de zwarte wijken van Chicago en New York zoals Harlem rondloop, omdat iemand die het op mijn horloge of portefeuille voorzien heeft mij eerst moet uitschakelen. Als hij gewapend is mag hij horloge en portefeuille zo meenemen, ook al omdat de gezamenlijke waarde tijdens mijn wandelingen door Harlem nooit veel meer bedraagt dan honderd dollar, maar als hij ongewapend is moet hij strijden met alle risico’s vandien. En als hij niet oliedom is calculeert hij zijn eigen op te lopen schade in. Om kort te gaan Wim ik vond dit destijds een Hele Zwakke Zet en het betekende een aantekening in mijn dossier Hermans W.F.H., geboren 1921 100 jaar na Gustave Flaubert. Ik houd die dossiers niet in werkelijk bij maar sla de informatie onbewust op in HET GEHEUGEN, dat niet onderdoet voor het geheugen van de olifanten op Mt Kenia die vroeger zijn beschoten door de Mau-Mau, een herinnering die ze zich nooit meer laten afnemen. Ze stonden maar twintig meter van me vandaan toen ik met George overnachtte in de Maxwellhut waar ik me bedronk aan Tacitus, van hem lerend zoals ik van jou zo veel mogelijk leerde. Reden waarom ik je nu de oren, je grote Dionysios-oren was, met mijn filosofische washand, soms gebruik ik het katoenen exemplaar, maar ik aarzel niet af en toe de schuurpapieren dito het werk te laten doen. Want voor ik in jouw oor ga schreeuwen, ik schreeuw liever niet en spaar energie voor de triathlon, zal ik je oren wassen en zandstralen, wat ook wel mag na ruim tweeduizend jaar. Eerst heb ik er over gedacht je alleen maar hardhandig te straffen maar nu dringt de gedachte zich aan me op dat je misschien een bruikbare leerling zou kunnen zijn, ik bedoel worden, door je een stoomcursus te geven in de Nietzsche-kunde en aan te tonen dat je helemaal niets van hem begrijpt. Voor Nietzsche is dat niet erg, die hoeft tegen jou niet in bescherming te worden genomen, voor mij evenmin want ik zie hier als kunstenaarondernemer of ondernemerfilosoof een gat in de markt. Als jij, ook jij Brutus, die toch zeer veel begrijpt, wat anderen na een heel leven nog niet begrijpen, Nietzsche niet begrijpt wie dan wel. Er wordt in de Delta door schrijvers zoveel nonsens beweerd dat er geen beginnen aan is om het allemaal te weerleggen. Zo zou de echte kunstenaar homoseksueel zijn. Het is waar dat zich onder auteurs verhoudingsgewijs veel homoseksuelen bevinden, het is en blijft zaak af en toe te demonstreren dat men niet  alleen homoseksueel maar ook kunstenaar is, zoniet dan wordt ook een homoseksuele kunstenaar met het uur ongeloofwaardiger, dit terloops maar niet ter zijde. Van jou, alleen van jou, stoort mij dit onbegrip voor Nietzsche, omdat zowel jij als Nietzsche mateloze bewondering heeft voor Henri Beyle, daarom is jouw onbegrip voor mij iets meer dan gewone domheid. In mijn ogen dood jij hier een lid van je literaire familie, een familie die niet ons adopteert maar die wij aanstellen als onze huisleraren, een keus waarin ik uiterst scrupuleus te werk ga. Net zoals een bedrijf zeer grondig moet overwegen welke bank het meest geschikt is voor de financiering van een nieuw project of welke manager of directeur het aan moet trekken is het voor een auteur uiterst belangrijk van wie hij iets besluit te leren, wie hij wenst te bewonderen of af te wijzen. Hier ligt voor mij De Kern van de Zaak, het gaat tussen jou en mij niet om een zoveelste storm in een glas verontreinigd Dutch grondwater. Je kunt dus voordat je gaat reageren eerst Nietzsche er nog eens op naslaan of je kunt meteen als een dolle olifant op mij afstormen en Vuilspuiterij Hermans BV. inschakelen, in welk geval ik je nu al kan antwoorden: “I’ve been called worse names by better men” (Pierre Trudeau) nadat hij door Nixon op de Watergate-tapes voor “that asshole” was uitgemaakt. Het kan mij volstrekt niets schelen Wim, je kunt ook zwijgen, ik heb alle scenario’s door laten rekenen door het Centraal Plan Bureau, ongeacht welke strategie je kiest ze zijn alle in mijn voordeel. Als je zwijgt, zal iedereen in de Delta zeggen: hij heeft 35 jaar als een tiran huisgehouden, het is goed dat we van hem zijn verlost. Niet jij maar ik zal een standbeeld krijgen, in welk geval ik samen met Julius Civilis wordt vereeuwigd omdat ik 1919 jaar na hem de Delta van jou verlos, zoals hij probeerde de Delta van de Romeinen te verlossen, met dit verschil dat hij niet maar ik wel in mijn opzet slaag. Een dubbelstandbeeld net als dat van Goethe en Schiller in San Francisco in het Golden Gate Park. Alles bij wijze van spreken want ik hoef nou juist geen standbeeld, ik heb dat niet nodig om dezelfde reden als Tacitus dit niet nodig heeft en Machiavelli. Jij en Van Heutz kunnen niet zonder standbeeld. Ik wil dat jij zo snel mogelijk een standbeeld krijgt en ik zal me inspannen om het te laten plaatsen in de schaduw van een Christelijke Kerk in Noord-Nederland benoorden de rivieren, omdat jij in je Jubilerend Besef dat God Niet Bestaat je gezag van auteur overschreed en alle macht die God kwijtraakte naar je toetrok, door net als hij altijd gelijk te hebben en je wraak als een Zwaard van Damocles 35 jaar lang boven de Delta liet zweven. Tot ik er genoeg van kreeg en gebruik maakte van het door jou zelf opgehangen zwaard – waarvan de geschiedenis niet zegt wat er mee gebeurt, zeg je – in handen te spelen van een door mij zelf geselecteerde soldaat en die naar Parijs te sturen: Menno ter Wraak. Jij bent tien keer zo geleerd en vijf keer zo intelligent als ik Wim en om het tegen jou te kunnen opnemen moest ik vooral oefenen op kracht en snelheid. En ik moest beter leren zien dan jij. In een van de vroege drukken van Het Behouden Huis schrijf je Kijken waar je Zien bedoelt of andersom. Ik las dat in 1970 maar het is mij bijgebleven, die novelle ligt opgeslagen bij mijn spullen in Antwerpen, ik kan het nu niet verifiëren maar zelfs als ik me vergis verandert dat niets aan de zaak: jij kijkt wel maar je ziet niet altijd, meestal niet. Zelfs de beste helderziende heeft zijn blinde vlekken zoals een tank, heb je wel eens in een tank gereden Wim. Als commando moet ik een tank kunnen besturen, ik ken anders als jij geen Grieks, maar een tank besturen kan ik wel en ik weet hoe het voelt om in de koepel te zitten en vrijwel geen donder te zien. Jij bent in de dolle woede van jouw Vuilspuiterij Hermans BV. net een tank Wim. Heb jij die jongen gezien in China die voor die tankcolonne staat op het plein van de Hemelse Vrede, dat ben ik Wim. En jij rijdt die tank. Die Chinese tank had op die jongen kunnen inrijden, omdat die jongen zijn angst had overwonnen en bovendien de energie voelde van een miljoen Chinezen die hem gadesloegen gebeurde er niets. Was hij alleen geweest in een bos met die tank dan was er heel wat anders gebeurd. Maar goed Wim ik ga nu voor jou staan, net als die Chinese jongen in mijn witte hemd met de drie bovenste knopen los. Jij mag nu opstomen, maar dan moet je er wel rekening mee houden dat ik vijf scherfhandgranaten tussen je tracks stop en daarna je koepel doorboor met een anti-tank-brisantgranaat-met-holle-lading afgevuurd met een simpel geweer die jou binnen vijf seconden roostert. Als de Sade deze granaat had mogen ontwikkelen waren het vijftig minuten geweest, je ziet hoe menselijk, Menschlich all zu Menschlich ik ben. Wat vind jij eigenlijk van Yourcenar? Af en toe kan deze vrouw dingen schrijven die zeer de moeite waard zijn en blijven, het verbaast me dan ook niet dat zij een mateloze bewondering had voor Nietzsche, zoals ook Shaw hem bewonderde en Hesse. Zie je Wim dat geen van deze auteurs nationaalsocialist werd maar wel wereldberoemd en zelfs lid van de Academie Française zoals Yourcenar. Begint het tot je door te dringen, dat mij brief aan jou, voor jou wel eens een gebeurtenis zou kunnen zijn als Nietzsche zijn toevallige kennisneming van Dostojevski, Notes from the Underground en met Stendhal, Nietzsche met Stendhal dus, die hij de twee grote ontdekkingen van zijn leven noemde. Alle scenario’s heb ik doorgerekend en ze laten controleren door het CPB. Zelfs als jij aanvalt als een tank of als een olifant, plotseling moet ik aan Hannibal denken die net als Sertorius, Julius Civilis, Moshe Dayan en ikzelf een oog kwijtraakte. Als jij aanvalt als een olifant dan spring ik, omdat ik tevens ervaren hoogspringer ben, zo tussen je slagtanden en ik klim achter je oren en daar klem ik mij vast om je te berijden, misbruik makend van je geleerdheid, je energie en de tachtig klassieke romans die je geschreven hebt. Ik bouw, zoals ik dat leerde van Livius en verifieerde bij Polibius, die bijna even goed schrijft als Tacitus, ik bouw net als Hannibal aan de Rhône een vlot, bedek het met grasplaggen, zodat jij het met je plotseling nog kleiner geworden ogen voor een weiland aanziet. Zodra je, eindelijk naïef, die wei oploopt, duw ik het vlot los en ik laat me met jou door een sleepboot van Weismüller, die ik van te voren heb gecharterd naar Amerika slepen, op eigen kosten, zoals ik altijd alles zelf betaal, bedenk en betaald zet. Onderweg boen ik verder aan je oren die schoon moeten zijn als we over drie weken in New York aankomen. Onderweg lees ik je, zittend op je rug, het hele oeuvre van Nietzsche voor, dat jij net als je vriend Freud wel bezit, maar alleen vluchtig hebt ingekeken. Uit het klapperen van je oren maak ik op dat je 95% van dat oeuvre voor het eerst tot je door laat dringen. Je bent inmiddels aan mij gewend in die zin dat ik je heb getemd door je niet alleen met Nietzsche maar ook met suiker kennis te laten maken. Na drie weken komt de kust in zicht, voor de wolkenkrabbers heb je geen belangstelling wel voor het Vrijheidsbeeld waar we vlak langs varen en je begint luid te schreeuwen in de hoop dat zij iets voor je kan doen. Een misvatting, zij is gebouwd door mijn Franse voorvaderen, mes ancêtres étaient des Gaulois mais je ne beurre pas ma chevelure (Rimbaud). We leggen aan bij de twee World Trade Towers van zeventig verdiepingen om de douane en jouw zekere quarantaine –vanwege je hondsdolheid- te omzeilen. In het World Trade Center mag jij niet maar ik wel in de lift omdat ik wel maar jij als olifant geen das wil dragen. Ik laat ons per helikopter afzetten op de 70ste verdieping waar ik koffie drink met Calistoga-spuitwater en voor jou drie emmers suikerwater bestel. Waarna je midden in het restaurant met uitzicht over New York en de Atlantic, zittend op je achterbenen als een hond, stiekem een plas doet van 117 liter waarna the waiter zegt, what the fuck is the bastard doing. En ik zeg filosofisch, he’s just misbehaving as usual he does not know any better, ik ruim het wel even op. Waarop ik de brandweer bel die de vloer snel droogzuigt en die omdat ze met groot materieel zijn uitgerukt ons, nadat de copter ons heeft neergelaten, even afzetten bij Alfred Knopf, de beste uitgever van New York waarvoor ik ze een tip geef van $100.- waarop ze buigen als een knipmes